تجهیزات و متعلقات دانشجو:

1.      کارت دانشجویی:

یکی از مساله ساز ترین ملحقات دانشجوست که طبق تدابیر انجام شده توسط یونی ها برای شناخت داشجویان خود توسط نگهبانان به کار می رود. نکته ی قابل توجه این جاست که حتی با یکی شدن کارت دانشجویی و ژتون باز هم عده ای از به همراه داشتن آن معذورند!!! دانشجو نشان دادن کارت خود را برای ورود به یونی، برابر با توهین به شخصیت وجودی خود می داند و در بسیاری موارد، این موجود برای فرار از این کار تمایل دارد کل یونی را دور بزند و از دری به یونی ورود پیدا کند که نگهبانان آن در، او را (به نحوی) شناخته و بدون تقاضای ارائه کارت، اجازه ورود بدهند.

# بیشتر بدانیم

در روزهایی که یک دانشجو بدون ارائه کارت خود وارد یونی می شود، انرژی او تا حد قابل توجهی افزایش می یابد و شور و شعف چنان تمام وجودش را فرا می گیرد که ممکن است در آن روز به یمن و میمنت این واقعه چند بار دوستان خود را شیرینی دهد! به همین دلیل مسئولان یونی در سیاستی پیشگیرانه در روزهایی که قرار است (ویا احتمال می دهند) خبری باشد، کارت دانشجویی توسط چندین نگهبان بررسی می شود تا مختصر انرژی او را در نطفه سرکوب کنند.

2.      تلفن همراه:

فناوری آن قدر پیشرفت کرد تا توانست یکی از محصولات خود را جایگزین یکی از نیاز های بنیادین دانشجو یعنی غذا کند. با افزایش تجربه های او در طول زندگی دانشجویی میزان علاقه اش به این وسیله افزایش یافته تا حدی که به منظور تقسیم کار (!) از دو دستگاه از این وسیله استفاده می کند.**

3.      مو و ریش ـ سیبیل:

اگر ارزش این دو بیشتر از تلفن همراه نباشد، کم تر از آن نیست! زیرا دانشجو بیشترین میزان پول و وقت خود را صرف این ها می کند. فرد به کمک این روییدنی ها، به میزان حجم، ارتفاع و فرم آن ناگفتنی های بسیاری را بیان می کند، که به دلیل آشنا نبودن دیگر افراد با معانی آن و استفاده ی نابجای سایرین، سبب اظهار نظراتی می شوند تا انگ (گمان می کنم درست نوشته ام) ظاهر بینی را به دوش کشند. (در حالی که مقادیری ظاهر بینی در نهاد هر دانشجویی وجود دارد و آن را با توجه به منافع خود تفسیر می کند)

نکته قابل توجه آن جاست که تعدادی سودجو برای افزایش سرعت هویدا کردن رشد ذهنی و جسمی خود به پرورش این عوامل ثانویه می پردازند.

4.      لپ تاپ:

وسیله ایست که 99% دانشجوبان هنگام ورود به یونی ندارند اما حدود یکی-دو ماه پس از ورود به یونی مجبور به خریداری آن می شوند. در ذیل تعدادی از دلایل بازگو شده در مطالعات خود را بیان می کنم:

1.       رفیق ناباب

2.       اینترنت مفت

3.       خودی نشان دادن در برابر دیگر دوستان

4.       مشاهده فیلم و سریال (البته فیلم های دارای مجوز از وزارت محترم بهداشت!)

5.       گیم

6.       چت

7.       استفاده از آن به عنوان وزنه ای برای افزایش وزن کیف! (به ندرت از این افراد پیدا می شود، اما پیدا می شود)

ازمیان موارد مذکور، دانشجویان نسبت به تلفن همراه تعصب خاصی دارند و از سایرین، اعم از دانشجو و غیر دانشجو عاجزانه تقاضامندم از هرگونه فضولی یا به تعبیری کنجکاوی در آن بپرهیزند. زیرا که با عواقب جبران ناپذیری همراه خواهد بود. *** (پس مواظب خود باشید)

در پایان این جلسه خواهشمندم برای هرچه کامل تر شدن مبحث، دیگر تجهیزاتی که بنده فراموش کرده ام را در بخش نظرات متذکر شوید.

خسته نباشید(!)

یه گوشه

*به دلیل جلوگیری از برداشت های ناصحیح و اغتشاشات اخیر، از بازگو کردن این مورد به شدت معذورم. حتی برای شما دوست عزیز.

**البته در این جا می بایست از زحمات اپراتور دوم نیز کمال تشکر و قدردانی را به عمل آوریم.

*** در بعضی ها لپ تاپ نیز همچنین حکمی دارد.